Dogoterapia i jej miejsce w rozwoju dziecka

Dogoterapia

Różnego rodzaju dysfunkcje, poczucie wyobcowania czy po prostu wspomaganie rozwoju u dzieci wymagają zastosowania kompleksowych metod. Jednym z bardziej poważanych w świecie sposobów na aktywizację osób z niepełnosprawnościami jest dogoterapia. Jej zastosowanie może być jednak o wiele bardziej wszechstronne. Pies jako najlepszy przyjaciel człowieka to również nieoceniony towarzysz podczas chwil trudnych.

Dogoterapia, czyli terapia z udziałem psa ma za zadanie dostarczać bodźców usprawniających działanie rehabilitacji. Ma za zadanie nie tylko leczyć, ale też motywować, edukować, emocjonalnie wspierać oraz pozwalać na rozwój więzi społecznych. Ogólnym cele pozostaje zwiększenie jakości życia poprzez systematyczny kontakt z psem. Polskie Towarzystwo Kynoterapeutyczne w oparciu o wytyczne amerykańskich specjalistów także opracowało schemat działań towarzyszących dogoterapii.

Co ważne, zajęcia mogą być przeprowadzane zarówno w formie indywidualnej, jak i grupowej. Rzecz jasna nie jest obojętnym, jaki pies zostanie zaangażowany w cały proces. Konieczne jest jego specjalistyczne przeszkolenie oraz wdrożenie odpowiedniego programu. Zajęcia można podzielić na:

  1. spotkanie z psem, gdzie głównym celem jest budowanie porozumienia i kontaktu poprzez zabawę o częściowo spontanicznym charakterze. Najistotniejsze jest budzenie w uczestnikach pozytywnych emocji;
  2. edukację z psem, zajęcia stymulujące rozwój intelektualny oraz rozwój percepcji u dzieci. Tego typu forma jest chętnie wykorzystywana w szkołach, przedszkolach oraz placówkach opiekuńczych;
  3. terapię z psem, czyli ćwiczenia mające na celu usprawnienie rehabilitacyjnych działań, dopasowane do indywidualnych potrzeb uczestników, skrupulatnie dokumentowane i modyfikowane, gdy zachodzi taka konieczność. Dogoterapia to skuteczne narzędzie szczególnie w przypadku dzieci z różnego rodzaju niepełnosprawnościami, czy to ruchowymi czy intelektualnymi. Pozwala realizować program nauki poprzez zabawę.

Współcześnie dogoterapia jest również wykorzystywana, aby wspomagać funkcjonowanie osób starszych czy samotnych. Budowanie więzi z czworonogiem pozwala zmniejszyć lęki społeczne, poprawia rokowania podczas rekonwalescencji po chorobie czy wręcz ułatwia trudny proces leczenia fizycznych, często przewlekłych dolegliwości. Co ciekawe, ta forma pomocy dość długo (w porównaniu do światowych standardów) musiała czekać na instytucjonalizację w naszym kraju. Choć podobne metody wykorzystywane są już od trzech dekad, to Polski Związek Dogoterapii powołano do istnienia dopiero w 2004 roku.

Nie każdej rasy pies nadaje się na terapeutę. Zdecydowanie odradzane są psy obronne, o agresywnych zachowaniach, hodowane w celach łowieckich.

Optymalnym wyborem będą natomiast (z uwagi na swoje ułożenie oraz łatwość podporządkowania się) labradory, spaniele, wodołazy. Naturalnie konieczny jest też udział wykwalifikowanej osoby prowadzącej psa.

Dogoterapia

Dogoterapia stale poszerza swój zakres. Jest uznaną metodą resocjalizacyjną także w placówkach penitencjarnych, ośrodkach dla osób uzależnionych czy w hospicjach. Inną formą kontaktowej terapii z udziałem zwierząt, nieco mniej popularną, jest felinoterapia. Warto na co dzień pamiętać, że interakcje z psem czy kotem wspomagają zarówno proces rekonwalescencji, leczenia, jak i stanowią świetną formę ukierunkowującą rozwój społeczny dzieci w każdym wieku.

Dodaj komentarz