Ospa wietrzna – objawy, leczenie

ospa wietrzna

Jedną z najbardziej powszechnych chorób zakaźnych na świecie jest ospa wietrzna. Wywołuje ją niezwykle zaraźliwy wirus ospy. Czy chronić przed nim dziecko czy też przeciwnie – narażać na kontakt z zainfekowanymi osobami? Zapraszamy do lektury.

Do najbardziej charakterystycznych objawów ospy wietrznej należą zmiany skórne. Pojawiają się jako plamki, by następnie przybrać grudkowatą postać, przekształcić się w pęcherzyki a następnie w krosty. Zmianom towarzyszy świąd, ogólne osłabienie organizmu, ból głowy oraz wysoka gorączka. W końcowej fazie choroby z krost tworzą się strupki – muszą one odpaść same, w przeciwnym razie mogą bowiem powstać blizny obejmujące zarówno ciało, jak i twarz. Czas trwania choroby wynosi w sumie około 4 – 5 tygodni. Co prawda sam okres jawny zamyka się w około 2 tygodniach, niemniej – wirus namnaża się dużo wcześniej. Zanim na ciele chorego pojawi się charakterystyczna wysypka – nosiciel już zaraża. Na ogół zalecane jest, by natychmiast po wystąpieniu objawów dziecko pozostawione było w domu. Ospa wietrzna przenosi się drogą kropelkową, dlatego jej zaraźliwość jest bardzo wysoka.

Czy na ospę faktycznie trzeba zachorować?

Utarło się przekonanie, że tylko jeśli w pierwszych latach życia dziecko przejdzie ospę, później będzie mogło uniknąć zachorowania na półpasiec. Swego czasu rodzice nawet intencjonalnie narażali swoje pociechy na kontakt z dziećmi zainfekowanymi. Czy słusznie? Ospa wietrzna może wywoływać ospa wietrzna powikłania. Należą do nich infekcje skóry o podłożu bakteryjnym (krostki łatwo ulegają zakażeniu), a także infekcje górnych dróg oddechowych, dróg moczowych etc. W niektórych przypadkach może rozwinąć się nawet zapalenie płuc czy zapalenie mięśnia sercowego.

Dziecko można rzecz jasna zaszczepić przeciw ospie – nie zawsze chroni to przed zachorowaniem, jednak minimalizuje ryzyko powikłań oraz wpływa na łagodniejszy przebieg choroby. Dziecko szczepione jest około 9 – 10 miesiąca życia. Wirus ospy najbardziej niebezpieczny jest w przypadku noworodków, niemowląt, a także u chorych z obniżoną sprawnością systemu immunologicznego. Leczenie ospy wietrznej sprowadza się do smarowania swędzącej wysypki. Krosty muszą być odkażane i wysuszane. Ulgę przynoszą kąpiele z nadmanganianem potasu czy łagodzącego podrażnienia rumianku. Dziecko nie powinno zbyt długo przebywać w wodzie. Na gorączkę stosowany jest paracetamol.

Dodaj komentarz