Różeniec górski – jak stosować i na co pomaga korzeń arktyczny?

Rozeniec gorski

Rośliny lecznicze różnicują się nie tylko ze względu na działanie czy sposób stosowania, ale też na strefy klimatyczne, z których się wywodzą. Różeniec górski to z pewnością warta poznania bylina, charakterystyczna dla obszarów arktyczno – alpejskich. W naszym kraju można ją spotkać jedynie na terenach chronionych, na przykład w Tatrzańskim Parku Narodowym. Jak i kiedy ją stosować opisujemy poniżej.

Różeniec górski może mieć postać dziką bądź być uprawiany – większe właściwości lecznicze posiada jednak „naturalny” surowiec, jednakże na pełny ich rozwój trzeba czekać co najmniej 5 lat, tyle wynosi bowiem okres wegetacji. Do czego stosowany może być ekstrakt z korzenia i kłącza tej arktycznej rośliny? Zacznijmy od tego, że w składzie znajdują się m.in. rozawina, rozaryna, rozyna i salidrozyd, które korzystnie oddziałują na pracę układu nerwowego.

Preparaty z różeńcem bądź też napary na jego bazie pozwalają:

  • zredukować objawy przemęczenia czy stresu w postaci przewlekłej, a także astenii czy nerwicy;
  • zwiększyć możliwości umysłowe, usprawnić zdolność koncentracji;
  • wspomóc terapię w depresji (zwiększając produkcję serotoniny i dopaminy przez układ hormonalny i obniżając produkcję kortyzolu).

Warto pamiętać, że to właśnie stres jest jedną z głównych przyczyn rozwoju chorób serca uznawanych współcześnie za choroby cywilizacyjne. Dzięki odwarom z różeńca można wspomóc ochronę tego narządu przed arytmią, regulować ciśnienie krwi oraz ułatwiać jej optymalny przepływ do komórek organizmu. To jednak nie wszystko – liczne antyoksydanty zawarte w preparatach wykazują działanie zwalczające wolne rodniki (które mogą przyspieszać rozwój komórek nowotworowych w organizmie), a także przeciwzakrzepowe. Dzięki regularnym dawkom kapsułek lub naparów z różeńcem można znacząco poprawić stan układu immunologicznego. Przyjmowanie preparatów zawierających ekstrakt warto stopniowo rozszerzać.

Nie poleca się jednak ich stosowania paniom w ciąży bądź też karmiącym piersią, dzieciom przed 12 rokiem życia czy dzieciom z ADHD (z uwagi na działanie pobudzające).

Najlepiej odpowiedni preparat przyjmować rano, w maksymalnej ilości >1 grama/dobę, przed pierwszym posiłkiem, na czczo. W razie zaobserwowania jakichkolwiek nieprawidłowości, co zdarza się rzadko i może obejmować dolegliwości gastryczne, warto zmniejszyć dawkę do 0,5 grama/dobę.

Dodaj komentarz