Rozwód rodziców z punktu widzenia dziecka

rozwod rodzicow

Udowodniono, że rozwód, obok śmierci współmałżonka, stanowi jedno z najbardziej stresujących wydarzeń w życiu człowieka. To decyzja, które rodzi konsekwencje w wielu aspektach, niezależnie od tego, jak wielu osób dotyczy. Rozstanie z partnerem w sytuacji, gdy jeszcze niedawno tworzyliśmy rodzinę stanowi przypadek szczególny. Rozwód rodziców z punktu widzenia dziecka stanowi przeżycie nad wyraz traumatyczne, aczkolwiek jest przeżywane w inny sposób w zależności od wieku pociechy oraz sposobu, w jaki wprowadzone zostanie to ostateczne rozwiązanie. Czy można dziecko przygotować oraz w jaki sposób radzić sobie z jego emocjami?

Adaptacja do nowej sytuacji jest skorelowana z wiekiem. U dzieci, które nie osiągnęły jeszcze 4 lat jest ona bardzo stopniowa. Początkowo dziecko nie rozumie, co się właściwie wydarzyło i ma nadzieję na powrót do starego porządku. Ważne, by komunikować się z pociechą, starając się jej w prostych słowach wyjaśnić, iż takie rozwiązanie nie będzie możliwe. Jednocześnie trzeba być bardzo cierpliwym, by nie zaburzyć rozwoju poznawczego dziecka. Nigdy nie powinno ono być świadkiem agresywnych zachowań rodziców wobec siebie, warto też w miarę możliwości umożliwiać dziecku jak najczęstszy kontakt z drugim z parterów. Smutek oraz lęk przed opuszczeniem są niestety trudne do uniknięcia, jednak można ten proces dziecku (i sobie) ułatwić. Reakcją dzieci, nawet tak małych, może być także gniew na rodzica.

Objawy post-rozwodowej traumy u naszego potomka mogą przybierać różne formy. Niektóre dzieci zamykają się w sobie, inne przechodzą bunt, zaczynają sprawiać problemy wychowawcze, a u jeszcze innych może dojść do swoistego regresu. Częstsze są także problemy ze snem, moczenia nocne, a nawet brak apetytu. Rozstanie rodziców nierzadko wiąże się również z tym, że dziecko jest zaniedbywane. Konflikt partnerów pochłania całą ich energię i dla dziecka czasu po prostu już nie wystarcza. Innym problemem wychowawczym pozostaje rywalizacja o względy dziecka, a także (o zgrozo) wzajemne obwinienie się rodziców oraz próby uczynienia z pociechy jednej ze stron konfliktu. Takie sytuacje nigdy nie powinny mieć miejsca. Niezwykle istotne jest ustalenie podziału opieki irozwod rodzicow obowiązków w taki sposób, by maluch nie czuł się lekceważony. Warto informować go o wszystkim na bieżąco, okazywać miłość oraz zrozumienie, dbać by nie miało na co dzień dodatkowych powodów do stresu.

Rozwód rodziców z punktu widzenia dziecka w starszym wieku jest już lepiej rozumiany (zwłaszcza jeśli osiągnęły one już wiek nastoletni). Wcale nie oznacza to jednak, że jest łatwiejszy do zaakceptowania.

Dziecka nie można nastawiać przeciw partnerowi, przekupywać drogimi prezentami, oszukiwać co do prawdziwych powodów rozstania czy stresować swoimi zachowaniami wynikającymi ze stresów oraz nadmiaru emocji. Poczucie bezpieczeństwa jest kluczowe na każdym etapie rozwoju, a przeprowadzenie rozwodu to zawsze bolesne doświadczenie dla całej rodziny. Nie warto przy tym trzymać pociechy „pod kloszem” zbyt długo. Udowodniono, że najtrudniejszy jest pierwszy rok po rozstaniu – o ile oczywiście odbędzie się ono w sposób pozbawiony dodatkowych dramatów.

Dodaj komentarz