Zaburzenia miesiączkowania

Zaburzenia miesiaczkowania

Prawidłowe funkcjonowanie ludzkiego organizmu zależy od wielu czynników. Niestety – nie zawsze można je zdiagnozować bez pomocy specjalistów. Dotyczy to zwłaszcza problemów hormonalnych. U kobiet jedną z ich głównych form pozostają zaburzenia miesiączkowania. Czy można, a jeśli tak – w jaki sposób – rozwiązać problem nieregularnych cykli miesiączkowych? Podajemy kilka faktów.

Regularny cykl trwa na ogół od 26 – 32 dni, występuje w stałych odstępach, a krwawienia obejmują od 3 do 7 dni. Nie powinny być zbyt skąpe, ale też zbyt obfite. Dolegliwości bólowe i skurcze na początku miesiączki nie są anomalią – niemniej jednak często zaleca się stosowanie leków rozkurczowych czy innych sposobów redukowania bólu. Warto zwrócić uwagę, że zaburzenia miesiączkowania w umiarkowanym zakresie nie muszą być żadną anomalią. Owszem, mogą także stanowić symptom chorobowy, niemniej jednak znacznie częściej wskazują na naturalne zmiany hormonalne, a także czynniki związane z kondycją fizyczną oraz psychiczną organizmu. Zakłócenia cyklu – jego częstotliwości oraz długości – najczęściej pojawiają się w okresie dojrzewania oraz w wieku premenopauzalnym.

W przypadku kobiet dopiero dojrzewających zaburzenia miesiączkowania utrzymują się na ogół przez około 1 – 2 lat po pierwszej menstruacji (przypadającej na wiek od 11 – 14 lat), i w takim wydaniu nie są niepokojące. Pierwsze cykle na ogół są nieregularne, nie pojawia się również owulacja. Zdarza się jednak, że dziewczęta skarżą się na zbyt obfite miesiączki – w takich sytuacjach należy zasięgnąć porady oraz spróbować terapii hormonalnej by nie dopuścić do wystąpienia anemii. Zbyt rzadkie menstruacje to także powód do niepokoju – mogą bowiem świadczyć o problemach z pracą tarczycy czy podwzgórza, a nawet o występowaniu zespołu policystycznych jajników czy wadach rozwojowych narządów rodnych.Zaburzenia miesiaczkowania

Po okresie dojrzewania wcale nie jest regułą, że miesiączki zawsze będą występować o czasie. Sporadyczne odchylenia od normy zależą od tego, jaki styl życia prowadzimy, czy intensywnie trenujemy bądź też czy jesteśmy narażone na długotrwały stres. Zaburzenia hormonalne są podejrzewane dopiero wtedy, gdy sytuacje nieregularnych cykli mają charakter powtarzający się. Wtedy wdrażana jest terapia hormonalna, choć to nie jedyne rozwiązanie.

Często przyczyną pozostaje endometrioza, którą także można leczyć farmakologicznie, a prócz tego – chirurgicznie oraz skojarzeniowo – wiele zależy od nasilenia choroby oraz wieku pacjentki. Zaburzenia miesiączkowania powyżej 35 roku życia mogą być związane z obecnością łagodnych guzków macicy – tzw. mięśniaków podśluzówkowych. Niestety, zdarza się, że występują także nowotwory złośliwe, jak rak trzonu macicy bądź też polipy, które przy braku interwencji mogą doprowadzić do groźniejszych stanów. Stąd – w razie wszelkich niepokojących sygnałów należy zwrócić się po profesjonalną pomoc i opiekę. Dotyczy to także kobiet w okresie przekwitania, oraz w wieku poprzedzającym ten okres (a więc około 45 roku życia, na kilka lat przed ostatnią miesiączką). Obfite menstruacje oraz dolegliwości z nimi związane nigdy nie powinny być lekceważone.

Dodaj komentarz